გუშინდელზე მეტი

მოვაღწიე და შემოვიხედე, საბოლოოდ, ჩემს კუსკუსა ბლოგზე. რაც 2017 წელი დაიწყო, არაფერი დამიწერია. მცდელობები მქონდა, მაგრამ უშედეგოდ. ახლა კი, როდესაც, ვთვლი, რომ პოსტის დაწერა უბრალოდ მჭირდება, საბოლოოდ, შემოვიხედე ბრეს ბლოგზე, […]

Read Article →

ვინ არ იცნობს ბაბაჯანას

მახსოვს, მომკიდებდა ხოლმე ჩემი ჩოჩიალა ძმა ხელს, დამსვამდა, უშველებელ წიგნს გადაშლიდა და იწყებდა “ბაბაჯანას ქოშების” კითხვას. არც მე მაინტერესებდა, არც ჩემი ჩოჩიალა ძმა გიჟდებოდა ლექსების კითხვაზე, მაგრამ ბებიაჩემს მარტივად ვერც […]

Read Article →

“კაფკა პლაჟზე” – ჰარუკი მურაკამი

“memories warm you up from inside. But they also tear you apart”   გასაოცარი ამ რომანში სწორედ მწერლის ოსტატობაა. ოსტატობა, რომ ყველაფერზე თავისუფლად ისე გელაპარაკოს, ისეთი “ხორციანი” ენით მოგიყვეს საოცარი […]

Read Article →

ბავშვობის დაკარგული წლები

Secret Santa-ს თამაში მეც დავიწყე. დავრეგისტრირდი, დავწერე ჩემ შესახებ 2 სიტყვით და ახლა ველოდები ჩემს სანტას, რომელიც უკვე ფიქრობს რა მაჩუქოს და საახალწლოდ როგორ გამახაროს. დარეგისტრირებიდან რამდენიმე წუთში იმ ადამიანის შესახებ […]

Read Article →

დეკემბრის უწესობები

ღამის 2 საათი დაიწყო. მე კი ბებიაჩემის მოქსოვილ ჭრელ გადასაფარებელზე ვარ წამოწოლი, თავთან ჩემი ჭიქიდან, სახელად ნუცა, მივირთმევ გემრიელ ნახევრად-ტკბილ ქინძმარაულს და იმ ყველაფერს, რაც დღის განმავლობაში უნდა გამეკეთებინა, ახლა […]

Read Article →

ნოემბრის საღამოა მშვიდი

ფანჯრის ქვემოთ გამათბობელია, რომელზეც ფეხები მაქვს აწყობილი. გარეთ ვიყავი, შემცივდა და ახლა ყვითელ ნაქსოვ ჯემპრსა და სქელ წინდებში ვცდილობ გავთბე. ფანჯარა საკუთარ ანარეკლს მაჩვენებს, რაც ძალიან არ მომწონს, რადგან თმა […]

Read Article →

“ლოლიტა” – ვლადიმირ ნაბოკოვი

“ლოლიტა, ჩემო სიცოცხლის ნათელო, წელთა ჩემთა მხურვალებავ, ცოდვავ ჩემო. ლოლიტა: ენის წვერი სასაზე სამი პატარა ნაბიჯით გადაადგილდება, რათა მესამედ კბილებს შეეტაკოს. ლო. ლი. ტა.” დიდი ხანია ამ პატარა გოგოს შესახებ […]

Read Article →

ასე შემიყვარდა კითხვა

Librocubicularist-ი ეს ის ადამიანია, რომელსაც ლოგინში ჩაწოლილს, ან წამოწოლილს უყვარს კითხვა. ასე რომ, ჩემზე შეიძლება ითქვას, რომ Librocubicularist-ი ვარ. კითხვა განსაკუთრებით მიყვარს წამოწოლილს, სხვა მდგომარეობაში არც გამომდის და არც მსიამოვნებს. წერაზეც […]

Read Article →

არაფრისმთქმელი პოსტი ნოემბერს

ნოემბერი დაიწყო. მე კი ყოველთვის ვწერ პოსტს ამ თვის შესახებ. არც კი ვიცი რატომ. ახლა წამოწოლილი ვარ, ჩემი წითელი ჯემპრიც არ გამიხდია ისე. ხილის ჩაის ვსვამ, სიგურ როსს ვუსმენ და […]

Read Article →

ის დიდი ბურთი

ძალიან ბანალური ახსნა იმედგაცრუების იქნებოდა, თუ დავწერდი, რომ ამ დროს შიგნით, სხეულში, გულთან ძალიან ახლოს რაღაც წყდება, რაღაც მთელი ძალით ეხეთქება ძირს, მაგრამ არ ვიტყვი ამას და არ დავწერ და […]

Read Article →